Η πρώτη σημαντική εξέταση στη ζωή ενός παιδιού (ίσως να είναι και η σημαντικότερη) είναι αυτή των Πανελλήνιων εξετάσεων.
Νωρίτερα βέβαια τα παιδιά μπορούμε να πούμε ότι έχουν ήδη περάσει από παρόμοιες εξετάσεις, εκείνες των ξένων γλωσσών, οι οποίες λαμβάνουν μέρος ομοίως σε πανελλήνιο επίπεδο. Η διαφορά τους είναι ότι κατά βάση οι εξετάσεις των ξένων γλωσσών προσθέτουν ένα επιπλέον εφόδιο ζωής στο βιογραφικό του παιδιού ενώ οι πανελλήνιες σχολικές εξετάσεις ανοίγουν την είσοδο του σε ένα πανεπιστήμιο από το οποίο θα κατακτήσει τη βασική του γνώση και θα το οδηγήσει σε μελλοντική εργασία.
Είναι οι εξετάσεις Όνειρο Ζωής;
Για πολλούς μαθητές ΝΑΙ!Είναι! Αυτό αναφέρεται στους μελλοντικούς ενήλικες οι οποίοι όταν ήταν μικροί έκαναν όνειρα για τη ζωή τους σκεπτόμενοι ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. Είναι η γνωστή φράση που ακούμε από χείλη μικρών παιδιών «Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω δάσκαλος!» Αυτά τα παιδιά λοιπόν είναι τα παιδιά που θέτουν από νωρίς τον στόχο για την επιτυχία τους και καταλήγουν να κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα.
Από την άλλη μεριά ένας μεγάλος αριθμός μαθητών από γενιά σε γενιά δε γνωρίζει τι είναι αυτό που πραγματικά θέλει να κάνει όταν μεγαλώσει. Αυτή είναι η δική μου ιστορία όταν έφτασε η ώρα να δώσω πανελλήνιες εξετάσεις. Ήμουν από μικρός ένας μέτριος προς καλός μαθητής και παρά το γεγονός ότι διέθετα ένα δυνατό μυαλό, δεν το είχα εκμεταλλευτεί αρκετά. Το αποτέλεσμα ήταν να έχω πάντα χαμηλές επιδόσεις στις ενδοσχολικές μου εξετάσεις. Η αλήθεια είναι ότι απεχθανόμουν πολύ το διάβασμα και γενικά απέφευγα να κάνω οτιδήποτε απαιτούσε να καταβάλλω προσπάθεια. Τα σχολικά μου χρόνια περνούσαν με πολύ παιχνίδι και ελάχιστο διάβασμα. Για καλή μου τύχη έχοντας την ικανότητα να απομνημονεύω τα μαθήματα μου από την παράδοση κατάφερα να φτάσω αισίως στη Γ΄ Λυκείου. Ήταν εκείνη τη χρονιά, λίγο μετά την περίοδο των Χριστουγέννων που χτύπησε το καμπανάκι στη συνείδηση μου και μου υπενθύμισε ότι έχει φτάσει η σειρά μου να προσφέρω κάτι στον εαυτό μου. Κάτι που θα καθόριζε μελλοντικά την επαγγελματική μου ζωή. Η ευθύνη που αισθάνθηκα άρχισε να βαραίνει τις πλάτες μου και αναζητούσα με αγωνία να βρω τον τρόπο να βοηθήσω τον εαυτό μου για να μπορέσω να προχωρήσω παρακάτω. Η θέληση μου να πετύχω στις πανελλήνιες εξετάσεις ήταν η κινητήριος δύναμη που με ώθησε να ξεκινήσω τη μελέτη χωρίς αναβολή! Γνώριζα πολύ καλά ότι έπρεπε να εξασφαλίσω στον εαυτό μου την εισαγωγή μου σε ένα πανεπιστήμιο ώστε να κατακτήσω πανεπιστημιακή γνώση η οποία θα με οδηγούσε στο επάγγελμα που ασκώ σήμερα.
Οι τελευταίοι τέσσερις μήνες πριν τις πανελλήνιες για εμένα ήταν πραγματικά ένα βασανιστήριο γιατί χρειαζόταν μέσα σε ένα τόσο μικρό διάστημα να βγάλω την ύλη όλης της χρονιάς! Το άγχος, η ανασφάλεια και η πίεση που ασκούσα στον εαυτό μου αλλά και εκείνη που δεχόμουν από το οικογενειακό μου περιβάλλον μόνο αρνητικά συναισθήματα μπορούσαν να μου προκαλέσουν και να με ωθήσουν σε αποτυχία. Έχασα κυριολεκτικά τον ύπνο μου και κόπιασα υπερβολικά για να καταφέρω να αποστηθίσω σχεδόν όλη την εξεταστέα ύλη. Το πείσμα μου και η πίστη στον εαυτό μου συνέβαλλαν σημαντικά ώστε να καταφέρω να γράψω 18.500 μόρια και να πετύχω στο τμήμα Κλασσικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ.
Το δίδαγμα της δικής μου ιστορίας είναι «Να μάθεις τι είναι αυτό που θέλεις να κάνεις στη ζωή σου, έτσι ώστε όταν έρθει η ώρα να το κυνηγήσεις να έχεις οργανώσει από νωρίς το πλάνο της επιτυχίας σου!»